journal.sindoesnotexist.com

Nawet łazienka nie pozostaje spokojnym miejscem gdy kot siedzi pod wejściem miałczy i drapie w drzwi. Po prostu ja nie wiem. Usiądę, pakuje się na kolana i 'drap drap mnie za uszkami albo wbiję ci w nogę pazury', wstanę do kuchni 'daaaaj jeść, jeść! ja chcę jeść' - co z tego, że ma trzy talerzyki z różnymi rzeczami, ale on tego szamać nie będzie. Po prostu rozpuszczony jak dziadowski bicz.

Mały rudy szantażysta upierdliwiec kurna.

Wracam sobie od babci do domu. Samochód stoi na parkingu. Moje pierwsze skojarzenie "co do cholery mama robi o tej porze w domu?"

Co z tego, że wiem, że ona ma urlop. Co z tego, że wiem, że jest na drugim końcu kraju. Ale odruch nadal pozostaje i nasuwające się WTF?

Generał Daimos. A dokładnie 44 epizody z jego udziałem.

Ostatnio zostałam oświecona przez Niego nazwą, bo samo anime pamiętałam (tak jak można pamiętać o jednej z ulubionych bajek dzieciństwa - wtedy nie wiedziałam co to anime, ale i tak mi się bardzo bardzo bardzo mocno podobało na Polonii 1 :)) i szukam i szukam, no i znaleźć nie mogę.

Ktoś ma jakieś pomysły?

Na dwa tygodnie. Zostałam ja, kot i trzy mieszkania. Oni odpoczną, ja odpocznę. Nie będę musiała obchodzić świąt, do tego On przyjedzie na tydzień :]

Miś sumo :]



I do tego ma mangowe oczka :] Takie takie "^^"

/teściowa: wy to niedobrzy jesteście

/on z bezczelnym uśmiechem: staram się jak mogę

A na pewno spadłam z krzesła. klik.

Dobrze, że przynajmniej żadnego z nich nie miałam przyjemności poznać jak tam bywałam. Ale i tak się pośmiałam. Hahaha.

Genialna manga autorstwa Tsugumi Ohba już niedługo będzie wydawana na polskim rynku nakładem wydawnictwa japonica polonica fantastica. Dla fanów tej serii (w tym dla mnie) wielkie HURA! :D

A póki co można zagłosować na ich stronie głównej w jaki sposób ma być wydawany nowy tytuł - znaki japońskie mają zostać i obok tłumaczenie polskie (np. Ghost In The Shell), albo kaligrafie zostaną wymazane całkowicie i będzie tylko po polsku (np. Naruto czy Hellsing)

Kulturalnie, jak na wiosnę przystało wyszłam sobie rano na angielski w trampkach. Jeszcze nie padało. Zaczęło lać, jak sąsiadka (fuksem) zgarniała mnie z przystanku, na którym bym jeszcze trochę kwitła, bo autobusu ni widu ni słychu. Ale to jeszcze nic. W dalszej drodze przemokły mi buty - wyschły przez półtorej h na szczęście, więc jako tako mogłam wrócić. Jako tako jest określeniem słabym, ponieważ doczłapałam się do domu w trampkach pełnych wody, spodniach mokrych do połowy łydek i okapujących z wody. Śnieg zaszczycił nas swoją obecnością. A kurna miałam tyle spraw dzisiaj załatwić na mieście, ale co z tego jak mi stopy odmarzły po kilku krokach? Argh.

Wiosna! Gdzie to słońce? Ja nie chcę już śniegu, deszczu. Chce słońce. Nie palące niemiłosiernie, topiące wszystko co się da. Nie. Takie cieplutkie, wiosenne aby chodzić już w krótkim rękawku.

Jak to mówi Shikamaru: troublesome

Ile osób mieszka w tym domu?