journal.sindoesnotexist.com

Ile osób mieszka w tym domu?

Jak to zostało określone 'teściu nas zawiózł, on mnie zabrał na wystawę a ja płaciłam" czyli wszystko jasne ;).

Wracając jednak do wycieczki - wczoraj łazikując po Jarmarku Dominikańskim i szukając Kostki Rubika (dla niego) oraz starych japońskich banknotów i monet (dla mnie) dostaliśmy w łapki zaproszenia na wystawę. Dumny napis na nich brzmiał "Wystawa Chińskiej Armii Terakotowej - Po raz pierwszy w Polsce!", mnie oczka się zaświeciły - no to już wiedzieliśmy jakie mamy plany na kolejny nadchodzący dzień - udajemy się do Gdyni.

Niestety mieliśmy to nieszczęście wejść w pod koniec filmu-prelekcji o znajdujących się zbiorach, ale to nic - pooglądaliśmy ostatnie kilka minut i poczekaliśmy na początek, aby znać już całą historię.

Roku pańskiego 1974 rolnicy kopiący studnię dokonali odkrycia uznawanego za największe znalezisko XX wieku. W sumie udało się odnaleźć trzy grobowce terakotowych żołnierzy - oddalone mniej więcej o półtora kilometra od miejsca spoczynku władcy. Najmniejszy liczył około 512m2 - naukowcy podejrzewają, że tam znajdują się figury generałów (zupełnie inne ustawienie posągów względem siebie w porównaniu do pomieszeń zajmowanych przez piechotę, jazdę, łuczników i rydwany) cesarza Qin Shi Huangdi - protoplasty dynastii Qin.

W pierwszym pomieszczeniu można zobaczyć około sześciu tysięcy żołnierzy - podzielonych ma jedenaście części - każdy oddzielony wałem ziemi - plus na przedzie są ustawione trzy rzędy piechoty po 64 wojowników, a po lewej i prawej stronie (aby odpierać ataki wroga) dwa rzędy straży bocznej.

Z ciekawości przeprowadzono test - ile czasu zajęło stowrzenie jednej figury w 246 p.n.e - wyniosło około 12 dni. Stosując ówczesne metody osiemdziesięciu rzeźbiarzy musiałoby pracować przez trzydzieści sześć/osiem lat aby stworzyć taką samą ilość posągów jaka znajduje się w grobowcach.

Z interesujących wiadomości jakie jeszcze dzisiaj sobie przyswoiłam, warte wspomnienia są:
- przy posągach znaleziono prawdziwy oręż, drewniany po tylu wiekach uległ rozkładowi
- początkowo wszystkie postacie były kolorowe, barwy prawdopodobnie oznaczały przynależność do danego oddziału - z upływem lat niestety kolor wyblakł, albo całkowicie się zatarł
- całe zbiory znaleziono potłuczone - to co mamy przyjemność teraz oglądać w całości to wynik prac wielu godzin archeologów
- (to akurat wiedziałam wcześniej) w armii nie uda nam się odnaleźć dwóch identycznych posągów - dotyczy to wyglądu twarzy (możliwe, że ich aparycja była odzwierciedleniem prawdziwych osób wchodzących w skład armii) - nie wiem jak to się ma do wyposażenia i umundurowania.

Jeszcze kilka zdjęć:
Jeden z ocalałych rydwanów z brązu


Łucznik armii cesarskiej


Oficer


Jakie dostaliśmy prezenty kupujac bilety


Zaproszenie


Ktoś rozpoznaje coś znajomego?

Wszystkie te szczegóły zostały w naszej pamięci - wydaje nam się, że są prawdziwe, choć mogliśmy poprzerkęcać jakieś liczby i nie dajemy se nic za nie uciąć :P

Jako, że od kilku dni jestem namiętnie męczona (szczególnie przez dwóch panów) aby pokazać przynajmniej fotki swojego tatuażu oto one. Aczkolwiek robione moimi własnymi łapkami (dokładnie rzecz biorąc prawą) z pomocą dwóch luster, więc proszę dużo od nich nie wymagać.




Ps.
Jeśli ktoś ma wielką potrzebę zobaczenia mojego nowego pokoju proszę mnie łapać do 20 dzisiaj na jabberze... wyślę zdjęcia mailem.